Wybrane artykuły z działu Historia

Federacja Rosyjska zgodnie z Konstytucją z 1993 roku została podzielona na 89 podmiotów federacji, o zróżnicowanej randze. W wyniku późniejszych zmian (m.in. inkorporacja Krymu) liczba podmiotów federacji zmieniała się i w 2014 roku wynosi ...

Bardzo często w mediach można słyszeć o negatywnych zjawiskach demograficznych występujących na terenie Rosji. Mówi się, że Rosjan ubywa. Jak to naprawdę jest? Dlaczego tak się dzieje? Jakie są perspektywy dla rosyjskiego społeczeństwa? Ilu ...

Powierzchnia Rosji Powierzchnia Rosji wynosząca ponad 17mln km2 stanowi w przybliżeniu 1/6 powierzchni ziemi. Natomiast pod względem ludności Rosji zajmuje dopiero 6 miejsce. Co ciekawe niemal 80% mieszkańców Rosji zamieszkuje część ...

W Polsce panuje powszechne przekonanie, że znamy naszego wschodniego sąsiada lepiej niż własną kieszeń. "Znawców" Rosji jest w naszym kraju mniej więcej tylu co ekspertów od piłki nożnej, czy medycyny. A o rzeczywistej znajomości futbolu, czy ...

Każdy z nas słyszał o wielokrotnych zmianach nazw niektórych rosyjskich miast. Najbardziej znane przykłady to Petersburg będący kiedyś Leningadem i Piotrogrodem, czy też Wołgograd, który wszedł do historii jako Stalingrad. Takich przykładów jest w ...

Do wyborów prezydenckich w 2004 roku Ukraina szykowała się kilkanaście miesięcy. Gdy nad Dnieprem trwały decydujące przygotowania dwóch zwaśnionych obozów politycznych, w Polsce mało kto, łącznie z politykami i dziennikarzami interesował się ...

  1917 marzec: powstanie Centralnej Rady Ukraińskiej w Kijowieczerwiec: Centralna Rada powołuje ukraiński rząd tymczasowy (Generalny Sekretariat)grudzień: bolszewicy proklamują utworzenie Ukraińskiej Republiki Rad

Ukrainiec jako wróg w prasie toruńskiej 1920-1939. Toruń w okresie międzywojennym był najważniejszym ośrodkiem wydawniczym województwa pomorskiego. Wpłynęły na to przede wszystkim tradycje wydawnicze zaboru pruskiego (drukowano tutaj jedną z ...

Liczebność, rozmieszczenie, struktura społeczno-zawodowa, organizacje Wśród prac poruszających zagadnienie liczebności Ukraińców widoczne są rozbieżności. Wynika to z tego, iż jedyne źródła, które są wykorzystywane przy jej podawaniu obarczone są ...

1 Uczestnictwo w strukturach izby Posłowie ukraińscy niezwykle aktywnie uczestniczyli w pracach Sejmu II kadencji. Na drugim posiedzeniu w dniu 28 marca 1928 r. przeprowadzono wybór prezydium Izby Poselskiej. Kandydatem Ukraińsko-Białoruskiego ...

W wiek XIX Rosja wkraczała z ukształtowaną, chociaż jeszcze nieliczną, elitą intelektualną, świadomą związków z europejską kulturą, nauką, sztuka, a nawet modą.

Święte Przymierze, pomimo swej mistycznej formy stworzonej dla potrzeb Aleksandra I - inicjatora zachowania pokoju tym właśnie sposobem krucjat, było instytucją nader stabilną i o sporym znaczeniu, choć przez współczesnych sobie uważane było za ...

W wiek XX Rosja wchodziła jako jedyne mocarstwo, w którym władza była niczym nieograniczona, wolności jednostek zredukowane były do zera, nawet ziemiaństwo nie mogło liczyć na całkowitą swobodę. Panowało bowiem samodzierżawie, czyli car był jedynym ...

Kolonizacja rosyjska, to kolonizacja państwa, które kierowało się przede wszystkim względami politycznymi, a potem dopiero ekonomicznymi. Już pod koniec XVIIIw. do Rosji należała cała Syberia aż po Ocean Spokojny wraz z Kamczatką i Alaską (Sprzedana ...

Rewolucja Październikowa została przeprowadzona w celu zaprowadzenia nowego, oczywiście doskonalszego porządku w Rosji. Pod sztandarami walki o władzę dla ludu i mas uciskanych obalono, i tak osłabioną po rewolucjach tak 1905-go roku, jak i lutowej, ...

W lutym 1917 roku nikt nie przypuszczał, że właśnie rozpoczynająca się rewolucja rozpocznie proces, który przekształci Rosję carską w państwo totalitarne. Spodziewano się raczej demokracji i wolności, lecz w zamian rodziła się brutalna ...

W okresie istnienia Związku Radzieckiego jednym z najczęściej zadawanych pytań dotyczy tego, kto w rzeczywistości rządził państwem. Oficjalna propaganda odpowiadała utartymi sloganami: "Cała władza w rękach Rad", czy też: "Partia - nasze ...

ZSRR prowadził dwupiętrową politykę zagraniczną już od 1919 roku. 1. Polityka prowadzona w oparciu o tradycyjne sposoby ( na szczeblu oficjalnym ) 2. Równocześnie polityce bolszewiccy wprowadzili III międzynarodówkę - Komintern (1919 - 1943)

Wrogość do Polski była głównym powodem, dla którego część prawicy niemieckiej wypowiadała się za porozumieniem ze Związkiem Radzieckim. Mimo braku formalnego uznania rządu radzieckiego przez mocarstwa zachodnie zaproszono go, podobnie jak Niemcy, do ...

Rok 1993 przyniósł poważne problemy młodemu, rosyjskiemu systemowi demokratycznemu. Właśnie w tym roku na scenie politycznej w Rosji zachodziły procesy, których efekty widoczne są po dziś dzień.

Udane odsunięcie od władzy parlamentu oznaczało nie tylko zwycięstwo prezydenta i likwidację nieregulowanej dwuwładzy, ale także zmuszało rządzących do szybkiego stworzenia nowego systemu politycznego. Dlatego też w październiku i listopadzie ...

Konstytucja Federacji Rosyjskiej  przyjęta w ogólnonarodowym referendum w dniu 12 grudnia 1993 rokuMy, składający się z wielu narodów lud Federacji Rosyjskiej, złączeni wspólnym losem na swej ziemi, utwierdzając prawa i wolności ...

Na tej stronie zaprezentowana zostanie ustawa zasadnicza, której wprowadzenie można uznać za jedną z najważniejszych reform post-komunistycznej Rosji. Przyjęcie w grudniu 1993 roku konstytucji oznaczało przede wszystkim zerwanie z dotychczasowym ...

Najważniejszymi wydarzeniami politycznymi w połowie lat 90-tych w Rosji były zaplanowane na ten czas wybory. Najpierw, bo jeszcze w grudniu 1995 roku, odbyć się miały wybory do Dumy Państwowej, natomiast pół roku później obywatele mieli zdecydować, ...

Za jeden z podstawowych celów swojej prezydentury Władimir Putin wyznaczył sobie reorganizację władzy państwowej. Reforma ta dla obozu władzy posiadała wysoki priorytet zwłaszcza ze względu na coraz częściej powtarzające się pytanie ...

Jednym z największych problemów Rosji z pewnością jest nieefektywność i archaiczność aparatu biurokratycznego. Powszechnym zjawiskiem jest także szerząca się na wszystkich szczeblach urzędów korupcja.

Wysokie znaczenie służb mundurowych w Rosji nie podlega dyskusji. Świadczy o tym chociażby ilość środków przeznaczanych corocznie na utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i obrony narodowej. W 2003 r. na powyższe cele przeznaczono aż 25% ...

Sektor mieszkalnictwa jest w Rosji jednym z najważniejszych segmentów gospodarki. Przed reformą wydatki budżetu federalnego na utrzymanie mieszkań wynosiły 8% sumy rozchodów. Jest to kwota porównywalna z tą, jaka ponoszona jest na obronę ...

Problem reformowania systemu wymiaru sprawiedliwości jest poruszany od początku lat 90-tych. Najwięcej zmian wprowadziła konstytucja FR z 1993 r., która dała podstawy formowania władzy sądowniczej według nowoczesnych wzorców. Kolejnym ...

Po osiągnięciu pewnych sukcesów w stabilizacji gospodarki w latach 1995-1997 zarówno rząd rosyjski jak i międzynarodowe organizacje finansowe spodziewały się, że w Rosji kontynuowany będzie pozytywny trend wzrostu gospodarczego. Jednak ...

Na tej stronie prezentujemy Państwu dane statystyczne rosyjskiej gospodarki. Poniżej znajdują się informacje na temat podstawowych współczynników ekonomicznych Rosji wraz z przedstawieniem dynamiki ich zmian w latach 2000-2004. Aby uwiarygodnić ...

Na niniejszej stronie zaprezentowane zostaną wydarzenia oraz metody jakimi kierowali się rosyjscy reformatorzy w pierwszym okresie transformacji gospodarki, zaraz po rozpadzie Związku Radzieckiego. Samo przedstawienie faktów byłoby niewystarczającym ...

Jak już wspomniano w innym miejscu reforma rosyjskiej gospodarki opierała się trzech głównych filarach: liberalizacji cen, otwarciu gospodarki oraz na prywatyzacji. I właśnie tej ostatniej reformie, reformie denacjonalizacji, poświęcona ...

Ta strona poświęcona zostanie na omówienie losów reformy prywatyzacyjnej w latach 1994-1999. Początek tego okresu przypada na zmianę strategii przeprowadzania denacjonalizacji. Prywatyzacja czekowa została zastąpiona, w teorii, ...

Na tej stronie poruszony zostanie problem prywatyzacji rolnictwa w Rosji. Prywatyzacja ziemi jest jedną z najdłużej trwających reform w Rosji i wciąż nie przynoszącą oczekiwanych rezultatów. W tym miejscu przedstawiona zostanie również historia programu reformowania ziemi wraz ze skutkami, mierzonymi na przełomie lat 1999-2000.

Na terenie dzisiejszej Federacji Rosyjskiej ziemia nie była przedmiotem wolnego handlu od rewolucji październikowej w 1917 r. Jednak wraz z upadkiem Związku Radzieckiego i rosnącą potrzebą reorganizacji struktury rolnictwa władze państwowe chętnie skłaniały się ku przekazaniu ziemi w ręce prywatne. Pierwszym aktem prawnym regulującym kwestie własności ziemskiej był dekret prezydenta Jelcyna z końca 1991 roku wraz późniejszymi dopełnieniami. Na mocy tego dekretu ustalone zostały zasady reorganizacji kołchozów oraz sowchozów i późniejszego przekazania ich społeczeństwu. Efektem tych zmian była ponowna rejestracja większości kołchozów, których właścicielami stali się pracownicy oraz emeryci. Jednak panujące wewnątrz stosunki pozostawały bez zmian. Choć tytuł własności przeszedł z państwa na kolektywy pracownicze, to jednak nie można jednak mówić o prywatyzacji gdyż ziemia wciąż nie była w posiadaniu osób prywatnych. Istotnym przełomem w reformie ziemskiej było wydanie dekretu prezydenta w dniu 27 października 1993 roku. W dokumencie tym gwarantowano nienaruszalność i ochronę prywatnej własności ziemi oraz dopuszczano ziemię do obrotu. Zgodnie z tym przepisem osoby posiadające prawa do określonych części ziemi miały otrzymać dokumenty potwierdzające ich własność. Zyskiwali oni także prawo do dziedziczenia ziemi. Prawo do otrzymania gruntów rolnych mieli także pracownicy kołchozów, którzy zdecydowali się opuścić wspólne gospodarstwo. Mimo to proces wydawania świadectw o własności ziemi przebiegał w bardzo wolnym tempie. W wielu przypadkach organy władzy lokalnej celowo opóźniały wydawanie stosownych dokumentów, w efekcie czego do 1995 roku jedynie 70% właścicieli otrzymało zaświadczenia.

Bardzo ważnym momentem w reformie ziemskiej było zainicjowanie na przełomie lat 1993-1994 pilotażowego programu prywatyzacyjnego na terenie regionu Niżnego Nowogrodu. W przypadku powodzenia tego planu miał się on stać obowiązującym na całym terytorium Federacji Rosyjskiej. Początkowo programem tym objęto 6 gospodarstw, które podzieliły zajmowaną przez siebie ziemię pomiędzy czynnych oraz emerytowanych pracowników. Każda z tych osób otrzymała tytuł własności do swojej części ziemi. Eksperyment ten można uznać za jak najbardziej udany. Podniesiona została konkurencyjność powstałych gospodarstw, które były bardziej efektywnie zarządzane przez prywatnych właścicieli. W związku z powodzeniem jaki uzyskał program w Niżnym Nowogrodzie postanowiono w latach 1994-1995 rozszerzyć jego zasięg o kilka kolejnych regionów: Orłowski, Rostowski i Riazański. We wszystkich gospodarstwach objętych programem notowano wzrost produkcji i szybki rozwój infrastruktury. Dlatego też w kolejnych latach skupiono się przede wszystkim na przygotowaniu podstaw prawnych do przeprowadzenia ogólnorosyjskiej reformy oraz instytucjonalizacji programu pilotażowego.

Równolegle z postępami czynionymi przez program pilotażowy, władza ustawodawcza toczyła w latach 1996-1997 ostre spory na temat ostatecznego kształtu kodeksu ziemskiego. Został on ostatecznie przyjęty w 1997 roku i wbrew oczekiwaniom nie okazał się przełomem w tkwiącej wciąż w miejscu reformie rolnictwa. Kodeks przewidywał zachowanie dotychczasowego podziału ziemi na siedem kategorii. Na poniższym wykresie zostały one przedstawione wraz z ich procentowym udziałem w całkowitej powierzchni Federacji Rosyjskiej.

 

reforma rolnictwa1

 

Największym rozczarowaniem okazał się przepis niedopuszczający do swobodnego obrotu ziemią rolniczą. W praktyce oznacza to, że można było handlować jedynie terenami przemysłowymi oraz zamieszkałymi. Stanowią one nieco ponad dwa procent powierzchni Rosji. Jednak reforma właśnie tych kategorii była najważniejsza gdyż mają one największe znaczenie ekonomiczne. Wśród innowacji wprowadzonych przez nowy kodeks należy zaliczyć wprowadzenie zasady niepodzielności obiektu od terenów, na jakich się on znajduje. Bez tej regulacji nie byłaby możliwa prywatyzacja znacznej części przedsiębiorstw przemysłowych gdyż grunty, na których stały zakłady wciąż należałyby do państwa. Sytuacja taka zniechęcała potencjalnych inwestorów zwłaszcza w pierwszym okresie prywatyzacji. Ponadto kodeks potwierdził prawa własności do ziemi, które zostały wydane wcześniej. Bardzo ważnym elementem kodeksu jest podział ziemi państwowych na własność federalną, podmiotów federacji oraz miejską. Obcokrajowcy dostali niemal równe prawa jak i obywatele Rosji. Do wyjątków należy zaliczyć ograniczenie posiadania własności przez obywateli zagranicznych na terenach przygranicznych.

W efekcie przeprowadzonych w latach dziewięćdziesiątych nieznacznych reform ziemskich oraz częściowej denacjonalizacji ziemi, na koniec roku 1999 struktura własności ziemskiej kształtowała się w następujący sposób:

  • 92,4% należało do federacji, miast i podmiotów federacji,
  • 6,2% było we władaniu osób prywatnych,
  • 1,4% należało do osób prawnych.

Zaprezentowana poniżej mapa ilustruje, w których regionach Federacji Rosyjskiej ziemia należała w największym stopniu do osób prywatnych. Dane zaprezentowane poniżej pochodzą z końca roku 1999.

reforma rolnictwa2

Jak widać największy udział prywatnych gruntów notowany jest w południowych regionach europejskiej części Rosji. Ziemia należy do obywateli w największym stopniu na terenach żyznych, na których występują w miarę łagodne warunki klimatyczne. Ziemie północnej i wschodniej części Federacji Rosyjskiej były, poza nielicznymi wyjątkami, w ogromnej większości własnością państwa. Dlatego też w następnych latach problem reformy ziemskiej pozostał w Rosji jednym z wciąż nieuregulowanych. Prace nad reformą agrarną trwają po dziś dzień i wciąż nie widać ostatecznego rozwiązania tej kwestii. Wprawdzie w roku 2001 zreformowano zarówno Kodeks Cywilny, jak i Kodeks Ziemski to jednak bez regulacji prawnych na niższych szczeblach zakończenie reformy stało się niemożliwe. Ustawa regulująca obrót ziemią weszła w życie 2002 r. i w praktyce zatwierdziła projekty reformy z lat poprzednich, w których jedynymi ograniczeniami w handlu ziemią obłożeni są cudzoziemcy. Pomimo dokonanych zmian za czasów Putina reforma wciąż znajduje się w stadium rozwoju. Winę za taki stan rzeczy ponoszą władze regionalne, które często hamują rozwój rynku obrotem ziemią. Należy zaznaczyć, że w tych regionach Rosji, gdzie ziemia jest już dopuszczona do sprzedaży nastąpił wzrost cen ziemi, a także poprawiła się kondycja sektora budowlanego.

 


UWAGA! Kopiowanie tego tekstu w całości lub w fragmentach bez zgody autora jest kategorycznie zabronione. Powyższe działanie narusza ustawę o prawie autorskim i podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Ponadto przepisywanie tekstu do swoich prac jest nie tylko nieuczciwe, ale także łatwo wykrywalne (systemy typu plagiat). Nie akceptujemy oszustów . W uzasadnionych przypadkach może zostać wyrażona zgoda na przedruk niniejszego tekstu. W tym celu proszę zwracać się do autora.

Aby ograniczyć nieuczciwe wykorzystywanie tego tekstu wszelkie przypisy zostały celowo usunięte.

Jeśli chcesz się powołać w swojej pracy na poniższy tekst - pamiętaj by umieścić odpowiednie przypisy.

 
 

Pomóż nam ulepszyć stronę!

  • Widzisz nieaktualne dane na stronie?
  • Możesz uzupełnić treść artykułów?
  • Chcesz opublikować własny artykuł?

 

Skontaktuj się z nami!

mapa rosja, ukraina

 
Copyright © 2001 - 2016 RosjaPL.info
 
Wszystkie prawa zastrzeżone!