Wybrane artykuły z działu Historia

Federacja Rosyjska zgodnie z Konstytucją z 1993 roku została podzielona na 89 podmiotów federacji, o zróżnicowanej randze. W wyniku późniejszych zmian (m.in. inkorporacja Krymu) liczba podmiotów federacji zmieniała się i w 2014 roku wynosi ...

Bardzo często w mediach można słyszeć o negatywnych zjawiskach demograficznych występujących na terenie Rosji. Mówi się, że Rosjan ubywa. Jak to naprawdę jest? Dlaczego tak się dzieje? Jakie są perspektywy dla rosyjskiego społeczeństwa? Ilu ...

Powierzchnia Rosji Powierzchnia Rosji wynosząca ponad 17mln km2 stanowi w przybliżeniu 1/6 powierzchni ziemi. Natomiast pod względem ludności Rosji zajmuje dopiero 6 miejsce. Co ciekawe niemal 80% mieszkańców Rosji zamieszkuje część ...

W Polsce panuje powszechne przekonanie, że znamy naszego wschodniego sąsiada lepiej niż własną kieszeń. "Znawców" Rosji jest w naszym kraju mniej więcej tylu co ekspertów od piłki nożnej, czy medycyny. A o rzeczywistej znajomości futbolu, czy ...

Każdy z nas słyszał o wielokrotnych zmianach nazw niektórych rosyjskich miast. Najbardziej znane przykłady to Petersburg będący kiedyś Leningadem i Piotrogrodem, czy też Wołgograd, który wszedł do historii jako Stalingrad. Takich przykładów jest w ...

Do wyborów prezydenckich w 2004 roku Ukraina szykowała się kilkanaście miesięcy. Gdy nad Dnieprem trwały decydujące przygotowania dwóch zwaśnionych obozów politycznych, w Polsce mało kto, łącznie z politykami i dziennikarzami interesował się ...

  1917 marzec: powstanie Centralnej Rady Ukraińskiej w Kijowieczerwiec: Centralna Rada powołuje ukraiński rząd tymczasowy (Generalny Sekretariat)grudzień: bolszewicy proklamują utworzenie Ukraińskiej Republiki Rad

Ukrainiec jako wróg w prasie toruńskiej 1920-1939. Toruń w okresie międzywojennym był najważniejszym ośrodkiem wydawniczym województwa pomorskiego. Wpłynęły na to przede wszystkim tradycje wydawnicze zaboru pruskiego (drukowano tutaj jedną z ...

Liczebność, rozmieszczenie, struktura społeczno-zawodowa, organizacje Wśród prac poruszających zagadnienie liczebności Ukraińców widoczne są rozbieżności. Wynika to z tego, iż jedyne źródła, które są wykorzystywane przy jej podawaniu obarczone są ...

1 Uczestnictwo w strukturach izby Posłowie ukraińscy niezwykle aktywnie uczestniczyli w pracach Sejmu II kadencji. Na drugim posiedzeniu w dniu 28 marca 1928 r. przeprowadzono wybór prezydium Izby Poselskiej. Kandydatem Ukraińsko-Białoruskiego ...

W wiek XIX Rosja wkraczała z ukształtowaną, chociaż jeszcze nieliczną, elitą intelektualną, świadomą związków z europejską kulturą, nauką, sztuka, a nawet modą.

Święte Przymierze, pomimo swej mistycznej formy stworzonej dla potrzeb Aleksandra I - inicjatora zachowania pokoju tym właśnie sposobem krucjat, było instytucją nader stabilną i o sporym znaczeniu, choć przez współczesnych sobie uważane było za ...

W wiek XX Rosja wchodziła jako jedyne mocarstwo, w którym władza była niczym nieograniczona, wolności jednostek zredukowane były do zera, nawet ziemiaństwo nie mogło liczyć na całkowitą swobodę. Panowało bowiem samodzierżawie, czyli car był jedynym ...

Kolonizacja rosyjska, to kolonizacja państwa, które kierowało się przede wszystkim względami politycznymi, a potem dopiero ekonomicznymi. Już pod koniec XVIIIw. do Rosji należała cała Syberia aż po Ocean Spokojny wraz z Kamczatką i Alaską (Sprzedana ...

Rewolucja Październikowa została przeprowadzona w celu zaprowadzenia nowego, oczywiście doskonalszego porządku w Rosji. Pod sztandarami walki o władzę dla ludu i mas uciskanych obalono, i tak osłabioną po rewolucjach tak 1905-go roku, jak i lutowej, ...

W lutym 1917 roku nikt nie przypuszczał, że właśnie rozpoczynająca się rewolucja rozpocznie proces, który przekształci Rosję carską w państwo totalitarne. Spodziewano się raczej demokracji i wolności, lecz w zamian rodziła się brutalna ...

W okresie istnienia Związku Radzieckiego jednym z najczęściej zadawanych pytań dotyczy tego, kto w rzeczywistości rządził państwem. Oficjalna propaganda odpowiadała utartymi sloganami: "Cała władza w rękach Rad", czy też: "Partia - nasze ...

ZSRR prowadził dwupiętrową politykę zagraniczną już od 1919 roku. 1. Polityka prowadzona w oparciu o tradycyjne sposoby ( na szczeblu oficjalnym ) 2. Równocześnie polityce bolszewiccy wprowadzili III międzynarodówkę - Komintern (1919 - 1943)

Wrogość do Polski była głównym powodem, dla którego część prawicy niemieckiej wypowiadała się za porozumieniem ze Związkiem Radzieckim. Mimo braku formalnego uznania rządu radzieckiego przez mocarstwa zachodnie zaproszono go, podobnie jak Niemcy, do ...

Rok 1993 przyniósł poważne problemy młodemu, rosyjskiemu systemowi demokratycznemu. Właśnie w tym roku na scenie politycznej w Rosji zachodziły procesy, których efekty widoczne są po dziś dzień.

Udane odsunięcie od władzy parlamentu oznaczało nie tylko zwycięstwo prezydenta i likwidację nieregulowanej dwuwładzy, ale także zmuszało rządzących do szybkiego stworzenia nowego systemu politycznego. Dlatego też w październiku i listopadzie ...

Konstytucja Federacji Rosyjskiej  przyjęta w ogólnonarodowym referendum w dniu 12 grudnia 1993 rokuMy, składający się z wielu narodów lud Federacji Rosyjskiej, złączeni wspólnym losem na swej ziemi, utwierdzając prawa i wolności ...

Na tej stronie zaprezentowana zostanie ustawa zasadnicza, której wprowadzenie można uznać za jedną z najważniejszych reform post-komunistycznej Rosji. Przyjęcie w grudniu 1993 roku konstytucji oznaczało przede wszystkim zerwanie z dotychczasowym ...

Najważniejszymi wydarzeniami politycznymi w połowie lat 90-tych w Rosji były zaplanowane na ten czas wybory. Najpierw, bo jeszcze w grudniu 1995 roku, odbyć się miały wybory do Dumy Państwowej, natomiast pół roku później obywatele mieli zdecydować, ...

Za jeden z podstawowych celów swojej prezydentury Władimir Putin wyznaczył sobie reorganizację władzy państwowej. Reforma ta dla obozu władzy posiadała wysoki priorytet zwłaszcza ze względu na coraz częściej powtarzające się pytanie ...

Jednym z największych problemów Rosji z pewnością jest nieefektywność i archaiczność aparatu biurokratycznego. Powszechnym zjawiskiem jest także szerząca się na wszystkich szczeblach urzędów korupcja.

Wysokie znaczenie służb mundurowych w Rosji nie podlega dyskusji. Świadczy o tym chociażby ilość środków przeznaczanych corocznie na utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i obrony narodowej. W 2003 r. na powyższe cele przeznaczono aż 25% ...

Sektor mieszkalnictwa jest w Rosji jednym z najważniejszych segmentów gospodarki. Przed reformą wydatki budżetu federalnego na utrzymanie mieszkań wynosiły 8% sumy rozchodów. Jest to kwota porównywalna z tą, jaka ponoszona jest na obronę ...

Problem reformowania systemu wymiaru sprawiedliwości jest poruszany od początku lat 90-tych. Najwięcej zmian wprowadziła konstytucja FR z 1993 r., która dała podstawy formowania władzy sądowniczej według nowoczesnych wzorców. Kolejnym ...

Po osiągnięciu pewnych sukcesów w stabilizacji gospodarki w latach 1995-1997 zarówno rząd rosyjski jak i międzynarodowe organizacje finansowe spodziewały się, że w Rosji kontynuowany będzie pozytywny trend wzrostu gospodarczego. Jednak ...

Na tej stronie prezentujemy Państwu dane statystyczne rosyjskiej gospodarki. Poniżej znajdują się informacje na temat podstawowych współczynników ekonomicznych Rosji wraz z przedstawieniem dynamiki ich zmian w latach 2000-2004. Aby uwiarygodnić ...

Na niniejszej stronie zaprezentowane zostaną wydarzenia oraz metody jakimi kierowali się rosyjscy reformatorzy w pierwszym okresie transformacji gospodarki, zaraz po rozpadzie Związku Radzieckiego. Samo przedstawienie faktów byłoby niewystarczającym ...

Jak już wspomniano w innym miejscu reforma rosyjskiej gospodarki opierała się trzech głównych filarach: liberalizacji cen, otwarciu gospodarki oraz na prywatyzacji. I właśnie tej ostatniej reformie, reformie denacjonalizacji, poświęcona ...

Ta strona poświęcona zostanie na omówienie losów reformy prywatyzacyjnej w latach 1994-1999. Początek tego okresu przypada na zmianę strategii przeprowadzania denacjonalizacji. Prywatyzacja czekowa została zastąpiona, w teorii, ...

Sektor mieszkalnictwa jest w Rosji jednym z najważniejszych segmentów gospodarki. Przed reformą wydatki budżetu federalnego na utrzymanie mieszkań wynosiły 8% sumy rozchodów. Jest to kwota porównywalna z tą, jaka ponoszona jest na obronę narodową, zaś przewyższająca ogólne wydatki na struktury ochrony prawa. Nie dziwi więc chęć władz do gruntownej reformy tego sektora, zwłaszcza, że stan rosyjskiej infrastruktury mieszkaniowej z roku na rok ulegał pogorszeniu. Wiele budynków, budowanych za czasów Związku Radzieckiego z niskiej jakości materiałów zaczęło popadać w ruinę i koniecznością stały się generalne remonty. Problem polegał w Rosji na tym, iż to w dużej mierze państwo pokrywało koszty eksploatacji mieszkań. Nic więc dziwnego, że brakowało pieniędzy na najbardziej pilne prace remontowe. W dodatku organizacja systemu opłat komunalnych w Rosji pochodziła z czasów radzieckich.

Mieszkańcy płacili jedynie 40% realnej wartości wykorzystywanych mediów. Sytuacja ta doprowadziła do ostrego kryzysu w dostawach zarówno elektryczności, gazu, czy centralnego ogrzewania. Przedsiębiorstwa zaopatrujące mieszkańców w powyższe usługi nie mogły dłużej finansować z własnej kieszeni  dostaw, a na rekompensatę ze strony państwa nie miały co liczyć, zwłaszcza, że istniał spór o to, jaki szczebel władzy państwowej powinien spłacać te zobowiązania. Dlatego też na porządku dziennym zdarzały się przerwy w dostawie energii elektrycznej, czy cieplnej, co w warunkach klimatycznych Rosji stawało się nieznośne. Jedynym wyjściem z tej sytuacji było przeprowadzenie reformy, która miała sprawić, iż  to mieszkańcy będą opłacać 100% kosztów związanych z utrzymaniem ich mieszkań. Jeśli zaś chodzi o koszty energii oraz ciepła reforma musiała zostać powiązana z liberalizacją rynku energetycznego.

Projekty reformy mieszkalnictwa były przygotowywane od samego początku istnienia nowej Rosji. Celem tych projektów było stopniowe ograniczanie subsydiowania przez państwo opłat komunalnych. Jednak w sytuacji poważnego kryzysu gospodarczego i zubożenia większości Rosjan nakładanie większych obciążeń finansowych na użytkowników mieszkań było zadaniem karkołomnym i groziło wybuchem niezadowolenia społecznego. Dlatego też, projekty te niewiele zmieniały w kwestii poprawy infrastruktury mieszkalnictwa. Ważnym momentem w historii tej reformy było opracowanie w 1997 r. projektu reformy o nazwie: Koncepcija rieformy zhilishno-komunnalnovo hozjajstva w Rossijskoj Fiedieracii. Jego główne założenia dotyczyły powstania do 2003 r. wspólnot mieszkaniowych, które miały odpowiadać za eksploatację budynków. Utworzone powinny zostać także przedsiębiorstwa, które zajmowałyby się dostawa usług komunalnych na rynkowych zasadach. Tym samym od 2003 r. mieszkańcy ponosiliby całkowity koszt utrzymania budynków i ich remontów. Na podstawie tej koncepcji opracowane zostały akty prawne, które miały rozpocząć realizację reformy. Jednak szyki reformatorom pomieszały dwa wydarzenia. Po pierwsze w mediach rozpętała się akcja propagandowa, która przekonywała społeczeństwo, że jedynym celem reformy jest podwyżka cen, a nie restrukturyzacja całego sektora mieszkaniowo-komunalnego. Natomiast ostateczny cios reformie zadał kryzys 1998 r., który doprowadził do kolejnego zubożenia Rosjan i tym samym zablokował możliwość przeniesienia ciężaru utrzymania mieszkań na obywateli. Po załamaniu finansowym reforma została oficjalnie wstrzymana.

Ponowne prace nad zmianami w mieszkalnictwie rozpoczęły się w 2001 r. Wówczas prezydent i rząd posiadali dostatecznie silne poparcie społeczne by przeforsować tę niepopularną reformę. W dodatku polepszeniu uległa sytuacja materialna społeczeństwa i zwiększenie obciążenia finansowego obywateli nie groziło destabilizacją polityczną. Krytycy działań reformatorów twierdzili, że prace dotyczyły tylko korekty dotychczasowych programów, i że nie w noszą niczego nowego. Już w marcu 2001 r. przyjęty został program federalny Zhilishche, który miał zostać zrealizowany w okresie 2002 - 2010. Zakładał on stworzenie całego systemu prywatnych przedsiębiorstw i spółdzielni, zajmujących się obsługą budynków i ponoszących koszty ich utrzymania. Przedsiębiorstwa te mają być finansowanie nie z budżetu państwa, jak do tej pory, a z opłat uiszczanych przez lokatorów. Aby zrealizować ten projekt potrzebne było jeszcze wprowadzenie odpowiedniej ustawy federalnej, regulującej wysokość udziału państwa w finansowaniu mieszkalnictwa w okresie przejściowym, oraz zasady subsydiowania najuboższych. Mimo, wydawałoby się sprzyjającego okresu, nie udało się natychmiast rozpocząć reformy. Deputowani mając na uwadze zbliżające się wybory parlamentarne bali się narażać wyborcom i za wszelką cenę próbowali odłożyć w czasie podejmowanie ostatecznych decyzji. Jako oficjalny powód opóźnienia reformy podano konieczność przeprowadzenia inwentaryzacji całego sektora mieszkalnictwa. Aby zachować pozory dano wolną rękę władzom regionalnym, by te ewentualnie szybciej wprowadziły nowe zasady rozliczeń. Jednak tylko władze Moskwy zdecydowały się na pilotażowy program. Polegał on na wysyłaniu mieszkańcom jednocześnie dwóch książeczek czynszowych: starej i nowej. W starej opłaty komunalne były obliczane na dotychczasowych zasadach, zaś w nowej koszty komunalne opiewały na nawet dwukrotnie wyższe sumy, gdyż kształtowały je rynkowe zasady. Rezultat tego eksperymentu był negatywny, gdyż w wielomilionowej Moskwie tylko jednostki zdecydowały się na dobrowolne podwyższenie swoich wydatków.  
Przełom nastąpił na wiosnę 2003 r., kiedy to Duma Państwowa, a następnie Rada Federacji przyjęły poprawki do ustawy Ob osnovach fiedieralnoj zhilishnoj politiki. Dyskusja na temat tych regulacji była jedną z najbardziej ostrych w historii ówczesnej kadencji parlamentu. Świadczyć o tym może fakt, iż poprawki zostały przyjęte przewagą tylko jednego głosu. Wielu polityków podczas debaty urządziło sobie istną kampanię wyborczą sprzeciwiając się likwidacji pewnych ulg. Ostatecznie nie zdecydowano się na przeniesienie w najbliższym czasie 100% opłat komunalnych na lokatorów, zachowano również szereg ulg, które finansować mają władze regionalne ze środków z budżetu federalnego. Innowacją było za to wprowadzenie prawnej możliwości eksmisji osób uchylających się od płacenia czynszu. Ten ostatni punkt wywołał najwięcej kontrowersji.

Ustalono, że okres przejściowy powinien trwać do początku 2005 r, kiedy to wejść w życie miał nowy kodeks mieszkalnictwa. Do tego czasu władze regionalne miały samodzielnie ustalić zasady przyznawania ulg. W czasie przejściowym budżet federalny w pełni pokrywał koszty subsydiów, natomiast od marca 2005 r. będzie on już tylko pomagał regionom w finansowaniu zniżek. Docelowo ulgi mają zostać zastąpione przez bezpośrednie dotacje dla najbiedniejszych warstw społeczeństwa. W założeniu ma to być bardziej efektywne wykorzystanie pieniędzy budżetowych. Dzięki reformie corocznie ustalane maja być koszty utrzymania lokali. Zdaniem ekspertów rok 2004 nie przyczynił się do wzrostu tempa reformy. Nie udało się przyjąć kolejnych aktów prawnych, koniecznych do dalszej realizacji reformy. Tymczasem ceny za utrzymanie lokali gwałtownie wzrosły. Średnia rosyjska podwyżka w 2004 r. wyniosła aż 87%. Największą podwyżkę zanotowano w regionie Komi, gdzie ceny zdrożały dwukrotnie, zaś najmniej skutki reformy odczuli mieszkańcy okręgu nienieckiego, gdzie wzrost wyniósł około 50%. Początek 2005 r. przyniósł kolejne podwyżki - tylko w styczniu osiągnął on poziom niemal 25%. W związku z przeprowadzaną reformą aż 13% gospodarstw domowych w Rosji otrzymało dofinansowanie.

Reforma, która była przeprowadzana pod hasłem polepszania jakości warunków mieszkaniowych do tej pory nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Nawet sami politycy przyznają, że póki co zmiany objęły przede wszystkim wysokość opłat komunalnych i zmianę struktury dofinansowania. Wbrew oczekiwaniom nie uatrakcyjniono rynku mieszkalnictwa, przez co trudno jest mówić o przyciągnięciu nowych inwestorów, którzy mogliby znacząco poprawić jakość infrastruktury i świadczonych usług. Cenę za reformę ponoszą przede wszystkim obywatele, którzy  muszą płacić wyższe kwoty za użytkowanie swoich mieszkań. Póki co, te zwiększone nakłady nie przynoszą im żadnych korzyści. Z drugiej jednak strony, należy stwierdzić,  że chociaż reforma jest przeprowadzana nieudolnie to stanowi podstawę dla dalszego rozwoju tego sektora i dostosowania go do standardów europejskich.            

 


UWAGA! Kopiowanie tego tekstu w całości lub w fragmentach bez zgody autora jest kategorycznie zabronione. Powyższe działanie narusza ustawę o prawie autorskim i podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Ponadto przepisywanie tekstu do swoich prac jest nie tylko nieuczciwe, ale także łatwo wykrywalne (systemy typu plagiat). Nie akceptujemy oszustów. W uzasadnionych przypadkach może zostać wyrażona zgoda na przedruk niniejszego tekstu. W tym celu proszę zwracać się do autora.

Aby ograniczyć nieuczciwe wykorzystywanie tego tekstu wszelkie przypisy zostały celowo usunięte.

Jeśli chcesz się powołać w swojej pracy na poniższy tekst - pamiętaj by umieścić odpowiednie przypisy.

 
 

Pomóż nam ulepszyć stronę!

  • Widzisz nieaktualne dane na stronie?
  • Możesz uzupełnić treść artykułów?
  • Chcesz opublikować własny artykuł?

 

Skontaktuj się z nami!

mapa rosja, ukraina

 
Copyright © 2001 - 2016 RosjaPL.info
 
Wszystkie prawa zastrzeżone!