Wybory do Dumy zostały rozpisane 9 sierpnia 1999 roku, czyli w dniu mianowania Putina na stanowisko premiera. Od następnego dnia rozpoczęła się rejestracja ugrupowań politycznych zamierzających wziąć udział w wyborach. Tym razem obowiązywały bardziej restrykcyjne zasady rejestracji partii. Był to rezultat ustawy o podstawowych gwarancjach praw wyborczych z 1997 roku. Dzięki temu uniknięto powtórki z 1995 roku, kiedy doszło do zbytniego rozdrobnienia sceny politycznej. Tym razem startować w wyborach mogły jedynie te ugrupowania, które powstały przynajmniej rok wcześniej. W dodatku kontrola przeprowadzana przez Centralną Komisję Wyborczą utrudniała zadanie niemal wszystkim partiom ubiegającym się o mandaty w Dumie. Data wyborów ustalona została na 19 grudnia 1999 r..

Faworytem wyborów ponownie była Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej. Jej elektorat ciągle utrzymywał się na wysokim poziomie przekraczającym 20%. Nawet wzmożona kampania wyborcza jesienią 1999 roku zmieniła poparcie dla tej partii zaledwie o 0,2%. Natomiast pozostałe partie notowały ogromne wahania. O ile wynik komunistów był przewidywalny i nie oznaczał osiągnięcia bezwzględnej większości w parlamencie uwaga obserwatorów skupiła się wokół walki dwóch ugrupowań pretendujących do miana partii władzy. Jednym z nich był blok "Ojczyzna - Cała Rosja", którą kierowali dwaj najpopularniejsi do lata 1999 r. politycy: mer Moskwy Jurij Łużkow i eks-premier Jewgienij Primakow. Partia ta była często nazywana "gubernatorską", a w jej skład wchodzili politycy, którzy zostali odsunięci od najwyższych szczebli władzy ale wciąż przejawiali polityczne aspiracje. "Ojczyzna" składała się z długiej listy pomniejszych partii i stowarzyszeń. Początkowo ten blok wyborczy cieszył się poparciem Kremla i miał być godnym następcą chylącej się ku upadkowi partii "Nasz Dom - Rosja". Gdy jednak Jelcyn zdymisjonował rząd Primakowa partia ta przeszła do opozycji w stosunku do poczynań Kremla. Było to wyraźnie widoczne już w czasie kampanii przedwyborczej. Wówczas aktywność partii "Ojczyzna" koncentrowała się przede wszystkim na dyskredytowaniu działań Kremla, w szczególności prezydenta Jelcyna oraz premiera Putina. Blok kierowany przez Łużkowa groził także, że odsunie od władzy rząd Putina. Co ciekawe, gdy w mediach "Ojczyzna" pojawiała się coraz częściej, jej ranking systematycznie spadał. W przeciągu zaledwie dwóch miesięcy, od października do grudnia 1999 r. poparcie dla tej partii spadło z 30 do 12%. Sytuacja ta była w dużej części pochodną wzrostu poparcia dla Putina i jego ekipy.

Zapleczem politycznym dla premiera Putina podczas wyborów parlamentarnych miał zostać Ruch Międzyregionalny "Jedność". Powstał on w październiku 1999 r., czyli zaledwie dwa miesiące przed wyborami. Składał się on z wielu nieznanych ugrupowań, które istniały już wcześniej, dzięki czemu spełnione zostały wymogi stawiane przez CKW. W pośpiechu nie zdołano nawet ustalić jednej nazwy, przez co funkcjonowały dwie: "Jedność" oraz "Niedźwiedź". Na czele nowego ugrupowania stanął popularny wówczas minister do spraw nadzwyczajnych - Siergiej Szojgu. Partia posiadała podobne do putinowskich poglądy na najważniejsze kwestie w państwie, dzięki czemu postrzegana była jako przyszła partia władzy. "Jedność", podobnie jak "Ojczyzna", była częstokroć nazywana partią gubernatorską, jednak w przypadku tej pierwszej dawało się odczuć wyraźną więź z włodarzami Kremla. Swoją popularność w dużej mierze zawdzięczała osobie Putina, czego przykładem mogą być plakaty wyborcze, na których liderzy "Jedności" pozowali do zdjęć w towarzystwie premiera. Choć "Niedźwiedź" powstał na krótko przed wyborami, to jednak udało mu się zdobyć w błyskawicznym tempie duże poparcie. Większość głosów partia ta odebrała "Ojczyźnie", przez co typowano, że zajmie w wyborach drugie miejsce, zaraz za komunistami.

Poza trzema wspomnianymi powyżej partiami na osiągnięcie większego sukcesu wyborczego nie dawano szans żadnemu z pozostałych ugrupowań.Liberalno-Demokratyczna Partia Rosji choć wciąż cieszyła się poparciem wystarczającym na wejście do parlamentu nie mogła wystartować w wyborach, gdyż CKW zakwestionowała deklaracje majątkowe kilku liderów partii. W odpowiedzi na decyzję komisji zarejestrowany został "Blok Żyrynowskiego" powstały na bazie dwóch nieznanych ugrupowań. Jeszcze przed wyborami Sąd Najwyższy uchylił decyzję CKW skreślającą LDPR z listy partii, co spowodowało faktyczne kandydowanie dwóch partii Żyrynowskiego. Ostatecznie do wyborów przystąpił jedynie "Blok Żyrynowskiego", natomiast w związku z powstałym zamieszaniem, partii tej nie udało się wystawić ani jednego kandydata w okręgach jednomandatowych. Do ważniejszych zmian na scenie politycznej należy zaliczyć powołanie przez obóz demokratyczno-liberalny koalicji Sojuszu Sił Prawicowych. Na jego czele stanęli tacy politycy jak B. Niemcow, S. Kirijenko, J. Gajdar czy A. Czubajs. Przed wyborami szanse tego ugrupowania były trudne do oszacowania, każdy więc wynik zostałby potraktowany jako zaskoczenie.

Wyniki wyborów 19 grudnia 1999 roku nie przyniosły większych sensacji. Jedynie wysoką frekwencję wynoszącą prawie 62% można uznać za niespodziankę, zwłaszcza, że według sondaży miała ona kształtować się tuż za progiem ważności wynoszącym 50%. Szczegółowe wyniki przedstawia tabela.

 

Ugrupowanie wyborcze

Poparcie list w %

Liczba uzyskanych mandatów

z list

w okręgach

w sumie

KPRF

24,29

67

46

113

Jedność

23,32

64

13

77

Ojczyzna - Cała Rosja

13,33

37

29

66

Sojusz Sił Prawicowych

8,52

24

5

29

Blok Żyrynowskiego

5,98

17

0

17

Jabłoko

5,93

16

5

21

pozostałe partie

 

0

12

12

kandydaci niezależni

 

 

106

106

 

Jak wynika z powyższych danych w głosowaniu proporcjonalnym dwie najpopularniejsze partie uzyskały podobny wynik. Były to KPRF i "Jedność". Z tym, że komunistom udało się wprowadzić do parlamentu znacznie więcej deputowanych z okręgów wyborczych. Ciekawostką jest fakt, że KPRF w wyborach w 1999 roku uzyskała najlepszy rezultat w swej historii (poprzednio było to 22,30%), to jednak dzięki większej liczbie partii, którym udało się przekroczyć próg wyborczy zdobyli oni znacznie mniej mandatów. Należy także uwzględnić fakt, iż w wyborach pod sztandarem KPRF startowało wielu kandydatów należących do innych partii. W parlamencie wielu z nich utworzyło tzw. Grupę Agroprzemysłową, liczącą w sumie ponad 40 deputowanych. W czasie wyborów zanotowano znaczną utratę popularności przez partie, które regularnie zasiadały w Dumie Państwowej. Zarówno "Jabłoko", jak i partia Żyrynowskiego nieznacznie tylko przekroczyły próg wyborczy.

Dla Kremla rezultaty wyborów parlamentarnych były najbardziej korzystnymi w post-radzieckiej historii Rosji. Obóz władzy zyskał silne polityczne zaplecze w Dumie Państwowej i tym samym pozbywał się wielu przeszkód politycznych. Opozycja wobec działań władzy mogła liczyć głównie na głosy deputowanych z KPRF, Grupy Agroprzemysłowej i niekiedy na posłów "Ojczyzny". W sumie dawało to około 170 mandatów. Kreml z reguły mógł liczyć nie tylko na "Jedność", ale także na Sojusz Sił Prawicowych, LDPR i Związek Niezależnych Deputowanych "Regiony Rosji". Ogólna liczebność powyższych ugrupowań wynosiła 174 mandaty. Poza tym zbalansowanym układem dwubiegunowym znajdowała się jeszcze partia "Jabłoko", która dysponowała 19 głosami. Jednak wewnątrz jej szeregów trudno było mówić o dyscyplinie partyjnej. W dodatku wielu członków tego ugrupowania za sprawą byłego premiera Stiepaszyna skłaniało się w stronę obozu władzy. Należy także zaznaczyć, że o ile partie pro-kremlowskie łatwo było zmobilizować w czasie głosowań, to po stronie opozycyjnej częstokroć dochodziło do starć i braku jednogłośności ze względu na dużą różnicę poglądów.

 

 


UWAGA! Kopiowanie tego tekstu w całości lub w fragmentach bez zgody autora jest kategorycznie zabronione. Powyższe działanie narusza ustawę o prawie autorskim i podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Ponadto przepisywanie tekstu do swoich prac jest nie tylko nieuczciwe, ale także łatwo wykrywalne (systemy typu plagiat). Nie akceptujemy oszustów. W uzasadnionych przypadkach może zostać wyrażona zgoda na przedruk niniejszego tekstu. W tym celu proszę zwracać się do autora.

Aby ograniczyć nieuczciwe wykorzystywanie tego tekstu wszelkie przypisy zostały celowo usunięte.

Jeśli chcesz się powołać w swojej pracy na poniższy tekst - pamiętaj by umieścić odpowiednie przypisy.

 
 

 

Chcesz dowiedzieć się więcej? - Zapraszamy na FORUM!!! 
Tam zadasz pytanie, na które na pewno ktoś odpowie!

Pomóż nam ulepszyć stronę!

  • Widzisz nieaktualne dane na stronie?
  • Możesz uzupełnić treść artykułów?
  • Chcesz opublikować własny artykuł?

 

Skontaktuj się z nami!

mapa rosja, ukraina

 
Copyright © 2001 - 2016 RosjaPL.info
 
Wszystkie prawa zastrzeżone!