Wybrane artykuły z działu Podróże

Kolej Transsyberyjska - to niewątpliwie jedna z największych atrakcji turystycznych Rosji. Dla wielu przejazd "transsibem" jest magicznym wydarzeniem, zaś dla Rosjan jest to przede wszystkim połączenie spinające krańce ich potężnego kraju. ...

Miasto Moskwa, choć często wymieniane w polskich środkach masowego przekazu jest dla przeciętnego Polaka raczej nieznane. Z reguły słowo Moskwa kojarzy się nam z Kremlem, Arbatem, czy Mauzoleum Lenina, nie wspominając o ...

Wyspy Sołowieckie to miejsce niezwykłe, zarówno w skali Rosji, jak i całej Europy. Położone są one na morzu Białym, jakieś 160 km na południe od koła podbiegunowego. Jest to miejsce równie niedostępne jak i piękne. Przez wieki wyspy pełniły rolę ...

Sankt Petersburg (po rosyjsku - Sankt Pieterburg, potocznie - "Piter") jest nazywany drugą stolicą Rosji. Miasto to jest również drugim co do wielkości w Federacji Rosyjskiej. Leżący przy ujściu Newy do Zatoki Fińskiej Petersburg liczy ok. 5 ...

Irkuck jest jednym z największych miast Syberii, a co za tym idzie miasto to spełnia funkcje lokalnego ośrodka przemysłowego, kulturalnego, naukowego, administracyjnego czy też komunikacyjnego. Obecnie Irkuck liczy ok. niespełna 600 tys. ...

Obok Lwowa, Kamieniec Podolski jest najczęstszym miejscem docelowym na trasie polskich wycieczek. Corocznie tysiące turystów (głównie z Polski) przybywa tutaj by podziwiać uroki pięknego Kamieńca. Ta strona ma za zadanie przybliżyć polskiemu ...

W ostatnich latach Lwów stał się bardzo popularnym celem wycieczek polskich turystów. Obecnie każdego dnia można na ulicach Lwowa usłeszeć polską mowę - i rozczaruje się ten, kto myśli, że to rdzenni Lwowiacy rozmawiają w naszym języku. Wszędzie ...

Informacje ogólne o Chocimiu Chocim jest obecnie niewielkim miasteczkiem, liczącym zaledwie 11 tys. mieszkańców. Położony jest malowniczo nad Dniestrem. I to właśnie lokalizacja Chocimia zdecydowała o roli jaką odegrała miejscowość, a ...

Drohobycz jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez Polaków miast na Ukrainie. Swoją popularność zawdzięcza przede wszystkim swojemu znanemu mieszkańcowi - B. Schulzowi. Wiele osób przyjeżdża tu by zobaczyć opisany w "Sklepach ...

Ukraińskie Karpaty (prawidłowa nazwa: Karpaty Wschodnie, które zaczynają się na przełęczy Łupkowskiej w Polsce, zaś kończą na przełęczy Predeal w Rumunii) obejmują wschodnią część Bieszczadów, Gorgany, Beskidy Pokucko-Bukowińskie, ...

Niniejsza strona stanowi wstęp do całego działu poświęconego wyjątkowemu miejscu, jakim niewątpliwie jest Krym. Na tej stronie zawarte zostały informacje ogólne dotyczące półwyspu Krymskiego. Natomiast na kolejnych podstronach działu o Krymie znajdą ...

Ałuszta to dosyć popularny kurort, leżący 40 km na wschód od Jałty. Ałuszta jest znacznie mniejsza od Jałty, ma też do zaoferowania zdecydowanie mniej niż ona. W Ałuszcie nie ma zabytków, są tylko i wyłącznie socrealistyczne budowle, które ...

Bakczysaraj to stosunkowo niewielkie miasteczko leżące na trasie z Symferopola do Sewastopola. Niegdyś była to stolica potężnego Chanatu Krymskiego, dzięki czemu miasto zawdzięcza swe zabytki oraz renomę. Dodatkową sławę miastu ...

Teodozja jest jednym z największych miast na Krymie. Liczy obecnie ok. 90 tys. mieszkańców. Dla wielu turystów Teodozja jest albo miejscem docelowym ich podróży na Krym, bądź też węzłem komunikacyjnym. W sezonie letnim do Teodozji kursuje sporo ...

Eupatoria jest jednym z najstarszych miast nie tylko na Krymie, ale także w całym b. ZSRR. W swej długiej historii Eupatoria  należała kolejno do Greków (od VI p.n.e.), Rzymu, kilkukrotnie była zniszczona przez Gotów i Hunów. Na ...

Jedną z największych atrakcji Mołdawii są jej winnice. Zaryzykuję stwierdzenie, że większości osób Mołdawia kojarzy się niemal wyłącznie z winem. Jest to jednak na szczęście niezwykle pozytywne skojarzenie, dlatego postaram się opisać kilka ...

Kiszyniów (po mołd. Chisinau) jest stolicą Mołdawii. Miasto leży nad rzeką Byk (w dorzeczu Dniestru). Kiszyniów liczy ponad 650 tys. mieszkańców (wg. danych z 1989). Kiszyniów został założony w XV w., zaś od ...

Naddniestrze (Republika Naddniestrzańska) to niewielkie quasi-państewko leżące na wschodzie Mołdawii. Od Mołdawii oddziele je Dniestr. Jedynymi sąsiadami Naddniestrza są, wspomniana już Mołdawia, a także Ukraina (od wschodu). 

MOŁDOWA (Republika Mołdowy) Stolica: Kiszyniów Waluta: lej mołdawski (MDL), 1 MDL = 100 bani;Język urzędowy: mołdawski (tożsamy z rumuńskim)Inne języki:  rosyjski, ukraiński WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele RP mogą ...

Choć Mołdawia leży stosunkowo niedaleko od granic Polski, to jednak dojazd drogą lądową do tego kraju zajmuje sporo czasu. Spowodowane jest to kiepskimi połączeniami kolejowymi oraz autobusowym w południowo-zachodniej części Ukrainy oraz w ...

ROSJA to największy kraj na świecie, położony we wschodniej Europie i Azji. Oficjalna nazwa brzmi: Rosijskaja Federacja. Powierzchnia państwa wynosi 17.075,4 tyś. km2. Ludność: 148 mln mieszkańców (stan na 1996 r.). Językiem urzędowym ...

Przed kryzysem finansowym roku 1998 w Rosji przeprowadzono reformę denominacyjną. Wprowadzono do obiegu nowe banknoty, które obowiązują do dzisiaj. Jednak na wskutek załamania gospodarczego w sierpniu 1998 r. wartość nowego rubla znacznie spadła. Na ...

W Rosji ze względu na rozmiary terytorium ustalenie poprawnego czasu od wieków stanowiło spory problem. Obecna Rosja, która na Zachodzie sięga Środkowej Europy, a na Wschodzie opiera się o granice Ameryki musiała zostać podzielona na wiele stref ...

Zacznijmy od uwagi o formalnościach: Warunkiem koniecznym by móc wjechać na terytorium Federacji Rosyjskiej jest posiadanie ważnej wizy do Rosji. Przy planowaniu podróży do Rosji przez Białoruś warto pamiętać, iż od kilku lat konieczne jest także ...

Z dniem 1 października 2003 r. zaczął obowiązywać ruch wizowy między Polską i Federacją Rosyjską. Polska, zobligowana przez UE, wprowadziła dla obywateli rosyjskich obowiązek posiadania wizy w celu przekroczenia granicy. Strona rosyjska nie ...

UKRAINA. Oficjalna nazwa państwa brzmi: Ukrajina. Państwo w Europie Wschodniej, nad Morzami Czarnym i Azowskim. Ukraina graniczy z Mołdawią, Rumunię, Węgrami, Słowacją, Polską, Białorusią, Rosją. Powierzchnia kraju wynosi 603,7 tys. km2, zaś ...

W 1996 r. na Ukrainie przeprowadzono reformę, dzięki której wprowadzono do obiegu nową walutę - Hrywnę. Poniżej przedstawione zostały obowiązujące w 2005 r. banknoty. Proszę zwrócić uwagę, iż na Ukrainie funkcjonuje równolegle kilka wariantów ...

Ogólny Opis Ukrainy  Ukraina jest nowopowstałym krajem i przechodzi obecnie szereg zmian politycznych i ekonomicznych. Proces stabilizacji zajmie jeszcze na pewno kilka lat, ale postępy są widoczne z roku na rok. Baza turystyczna nie jest zbyt ...

Od momentu powstania naszej strony w 2001 roku ilość wariantów dojazdu na Ukrainę znacznie się zwiększyła. Kiedyś praktycznie jedynymi środkami lokomocji wybieranymi przez turystów były połączenia autobusowe i ew. kolejowe. Obecnie, tj. w 2014 roku ...

Podobnie jak w przypadku dojazdu z Polski na Ukrainę, tak w przeciwnym kierunku istnieje kilka możliwości dostania się do Polski z terenów zachodniej Ukrainy. Jeśli podróżujemy samochodem, wówczas nasze pole manewru ogranicza się do ...

Proszę kliknąć na interesujący region by uzyskać powiększenie. Na poszczególnych mapkach naniesiony został szczegółowy podział administracyjny. Uwaga! Mapa nie uwzględnia faktycznego oderwania Krymu od Ukrainy w 2014.

Gdzie znaleźć najlepsze mapy Rosji? Istnieje kilka serwisów z mapami online, w których można znaleźc dokładne mapy Rosji (i nie tylko).

Aby uzyskać powiększenie kliknij na interesujący cię fragment mapy.     Mapa pochodzi ze strony topmap.narod.ru. Przedstawiona tutaj mapa ma charakter wyłacznie ...

Aby uzyskać powiększenie kliknij na interesujący cię fragment mapy. Mapa pochodzi z multimedialnego wydania: "Atlas avtodorog Rossii, SNG i Moskwy" firmy Dynamite Softgroup. Tutaj został przedstawiony w celach ...

lwów - ukraina

Lwów

W ostatnich latach Lwów stał się bardzo popularnym celem wycieczek polskich turystów. Obecnie każdego dnia można na ulicach Lwowa usłeszeć polską mowę - i rozczaruje się ten, kto myśli, że to rdzenni Lwowiacy rozmawiają w naszym języku. Wszędzie widać polskich turystów. Polska ludność, owszem mieszka we Lwowie ale proszę mi wierzyć, że w sezonie turystycznym ginie w tłumie polskich wycieczek przemierzających trasę spod Opery na Rynek i dalej na Wzgórze Zamkowe.

Wraz z popularyzacją Lwowa wśród polskich turystów w sieci powstało wiele stron poświęconych w całości temu miastu. W czasie gdy powstawał dział o Lwowie na naszej stronie byliśmy bodaj jedynym źródłem informacji o tym mieście w polskojęzycznym Internecie. Nie ulega wątpliwości, że nasza strona nie może konkurować pod wzgledem zawartości z serwisami poświęconymi w całości Miastu Lwa, jednak pragne tutaj zawrzeć maksimum najważniejszcyh informacji, które przydadzą się każdemu wybierającemu się na Kresy Wschodnie.

Oto co mamy w chwili obecnej do zaprezentowania:


Przewodnik po Lwowie

UWAGA! Kopiowanie tego tekstu w całości lub w fragmentach bez zgody autora jest kategorycznie zabronione. Powyższe działanie narusza ustawę o prawie autorskim i podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Ponadto przepisywanie tekstu do swoich prac jest nie tylko nieuczciwe, ale także łatwo wykrywalne (systemy typu plagiat). Nie akceptujemy oszustów. W uzasadnionych przypadkach może zostać wyrażona zgoda na przedruk niniejszego tekstu. W tym celu proszę zwracać się do autora.

Aby ograniczyć nieuczciwe wykorzystywanie tego tekstu wszelkie przypisy zostały celowo usunięte.


Lwów jest jednym z najbogatszych miast europejskich pod względem architektonicznym i kultrowym. Najwspanialszym punktem widokowym, z którego można obserwować miasto jest Kopiec Unii Lubelskiej górujący nad Lwowem i jego okolicą na wzgórzu Wysokiego Zamku. Z tego miejsca roztacza się widok położonego w kotlinie górnej Pełtwi śródmieścia z jego monumentalnymi budowlami, z wysoką wieżą Ratusza wraz z wieloma wieżami i kopułami świątyń kilku wyznań.

panoramaWędrówkę po mieście rozpoczniemy u źródeł. Wspomniany Kopiec, z którego przybysz podziwia panoramę miasta został usypany na stokach wzgórza, zwanego dzisiaj Wysokim Zamkiem, czyli w miejscu, w którym rozpoczęła się historia miasta. Na tym wzgórzu bowiem książę halicko-wołyński Daniel założył w połowie XIII wieku gród, którego nazwa pochodzi od imienia jego syna, Lwa. Lokacja miasta na prawie magdeburskim nastąpiła w 1356 roku. W okresie XV-XVIII w. Lwów pozostawał najważniejszym miastem południowo-wschodniej Rzeczypospolitej. Od swojego założenia charakteryzował się wielonarodowością; wśród nacji go zamieszkujących wymienić można Polaków, Ukraińców (Rusinów), Niemców, Żydów i Ormian. Stanowił siedzibę trzech metropolii kościelnych: łacińskiej, prawosławnej i ormiańskiej. Po I rozbiorze Polski Lwów ustanowiono stolicą Królestwa Galicji i Lodomerii, dzięki czemu miasto prężnie się rozwijało. Natomiast po odzyskaniu przez Galicję autonomii stołeczny Lwów został siedzibą organów państwa. W przededniu I wojny światowej miasto stało się obiektem walk, a następnie znalazło się w granicach Polski, stanowiąc ponownie główny ośrodek południowo-wschodniej Rzeczypospolitej. Dnia 22 IX 1939 roku Lwów oddano bez walki w ręce Sowietów, co oznaczało ogromne prześladowania ludności, których ofiarą padali głównie przedstawiciele inteligencji - polskiej, żydowskiej i ukraińskiej. Od 1941 roku Lwów należał do Generalnej Guberni, a w 1944 został wyzwolony spod okupacji niemieckiej przez Sowietów. W czasach ZSRR miasto stało się głównym ośrodkiem ukraińskich dążeń patriotycznych, a aspiracje niepodległościowe wybuchły z całą siłą wraz z osłabnięciem ZSRR (zdobycie niepodległości przez Ukrainę w 1991 roku).

Miasto ze względu na swoje położenie geopolityczne przez wieki ulegało wpływom różnych kultur - poszczególne narody zasiedlały je pozostawiając w nim ślad swojej obecności. Stąd charakterystyczną cechą Lwowa jest wspomniana już wielokulturowość. I gdyby nie fakt, że po roku 1945 miasto znalazło się w granicach Związku Radzieckiego, w którym za wszelką cenę próbowano wszystko ujednolicić niszcząc przy okazji wszelką odrębność, w mieście po dziś dzień istniałyby w symbiozie różnorakie grupy etniczne. Ludność przez wieki zamieszkująca Lwów wywodziła się przede wszystkim z kultur: polskiej, ruskiej, żydowskiej i ormiańskiej. Co ciekawe, grupy narodowe zamieszkiwały centrum miasta w sąsiadujących ze sobą kwartałach.

ormianskaDzielnica przyległa do północnej części obwarowań miasta, którą zamieszkiwali lwowscy Ormianie, należy do najciekawszych i jednocześnie najbardziej tajemniczych zaułków miasta. Jej oś stanowi ulica Ormiańska, natomiast najcenniejszym, aczkolwiek nieco zapomnianym zabytkiem jest Katedra ormiańska p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Świątynia ta jest świadectwem bogactwa i kultury Ormian lwowskich oraz idealnym przykładem specyfiki Lwowa jako miasta kresowego.

Z kolei jedną z najważniejszych świątyń rusińskiego Lwowa jest cerkiew Uspieńska, zwana również Wołoską. Jej kompleks zbudowany jest z trzech budowli: świątyni, kaplicy Trzech Świętych i dzwonnicy. Ostatnia z budowli, nazywana wieżą Korniakta jest przykładem manieryzmu na kresach zachodniej cywilizacji. Natomiast kaplica Trzech Świętych (Jana Chryzostoma, Bazylego i Grzegorza) to prawdziwa perła lwowskiej architektury, łącząca w sobie elementy architektury europejskiego renesansu i bizantyjskiego wschodu. Świątynia, której budowę ukończono w połowie XVII wieku stała się wzorcem stylu ukraińskiego w budownictwie cerkiewnym. Utrzymana w stylu renesansu, zawiera wiele elementów architektury staroruskiej.

W pobliżu cerkwi Wołoskiej znajduje się pierwsza dzielnica żydowska, gdzie zachowane zostały resztki synagogi "Złota Róża". Wzniesiona pod koniec XVI wieku, łączy w sobie gotyk i renesans.

ratuszSercem miasta jest średniowieczny Rynek, którego plan stworzony został w połowie XIV wieku, gdy Kazimierz Wielki postanowił lokować na nowo Lwów na południowym-wchodzie od starego grodu książęcego. Schemat planu jest charakterystyczny dla średniowiecznej urbanistyki - jego kształt zbliżony jest do kwadratu, z którego rogów biegną pod kątem prostym po dwie uliczki, a wokół wznoszą się cztery linie kamieniczek. W tym miejscu swą uwagę chciałabym poświęcić najsłynniejszej z nich - Czarnej Kamienicy. Budowla zostałą wzniesiona pod koniec XVI wieku przez Pawła Rzymianina i Piotra Barbona. Natomiast charakterystyczną dekoracje rustykalną wykonał Marcin Gradowski. Rzeźby zdobiące elewację kamienicy przedstawiają m.in. Matkę Boską i patrona młodzieży polskiej - św. Stanisława Kostkę. Obecnie w Czarnej Kamienicy mieści się Muzeum Historyczne Miasta Lwowa.

katedraNa placu Katedralnym przy południowo-zachodnim narożniku Rynku stoi centrum kultu wiary rzymskokatolickiej - Katedra Łacińska Wniebowzięcia NMP, będąca jednym z najstarszych gotyckich zabytków Lwowa. Jest świątynią metropolitarną i siedzibą arcybiskupa lwowskiego. Dla Polaków jest miejscem szczególnym - mury wprost przesiąknięte są historią kraju i Kościoła na tych ziemiach. Historia katedry, której fundatorem był Kazimierz Wielki sięga połowy XIV wieku - wznoszona była od roku 1360, natomiast przebudowana w stylu rokokowym w roku 1770. To w tej świątyni król Jan Kazimierz złożył śluby lwowskie, obierając Matkę Boska Królową Polski. W ołtarzu głównym znajduje się otoczona kultem kopia obrazu Matki Boskiej Łaskawej. Katedra została wzniesiona według planu charakterystycznego dla trójnawowej budowli gotyckiej. Słynie z szeregu przepięknych renesansowych kaplic, wśród których wyróżnia się szczególnie kaplica Kampianów z manierystyczną dekoracją rzeźbiarską. Ponadto we wnętrzu świątyni znajdują się: kaplica św. Józefa z renesansowymi nagrobkami metropolitów łacińskich; kaplica św. Kazimierza i kaplica Jezusa Miłosiernego. Z kolei po prawej stronie ołtarza zbudowano kaplicę Chrystusa Ukrzyżowanego i kaplicę Matki Boskiej, a naprzeciw prezbiterium kaplicę Najświętszego Sakramentu.

boimJednak najcenniejszym zabytkiem związanym z Katedrą Łacińską jest kaplica Boimów (Ogrójcowa), usytuowana na zewnątrz świątyni. Pochodząca z początku XVII wieku kaplica jest największym dziełem architektury manierystycznej w tej części Europy.

mickiewicz2Nieopodal Katedry znajduje się uważany za punkt centralny XIX-wiecznego Lwowa plac Mickiewicza. Miejsce to jest szczególnie bliskie narodowi polskiemu ze względu na odsłonięty w 1904 roku (w 50 rocznicę śmierci poety) pomnik Wieszcza dłuta A. Popiela. Monument z brązu, który przedstawia geniusza wręczającego Mickiewiczowi lirę, stoi na wyniosłej, granitowej kolumnie. Zabytek przetrwał zawieruchy historii i pozostał do dziś nietknięty. Warto wspomnieć, że na jego froncie widniej polski napis, a z tyłu kartusz z herbem Rzeczypospolitej.

cmentarzPodkreślając wpływ różnorodności kulturowej i etnicznej na unikalność zabudowy historycznej Lwowa nie sposób pominąć Cmentarza Łyczakowskiego - głównego cmentarza miasta a zarazem jednej z najważniejszych nekropoli w dziejach kultury polskiej. Położony na wzgórzach, jest jednocześnie parkiem krajobrazowym i ekspozycją znakomitej rzeźby. Owa "dzielnica za Styksem", gdzie powiew historii odczuwalny jest w szczególny sposób, jest miejscem ostatecznego spoczynku dla około 500 tysięcy osób. Spoczywa tu wielu zasłużonych dla kultury polskiej; wśród nich znajdują się m.in. A. Grottger, M Konopnicka i G. Zapolska. Ponadto na cmentarzu pochowani są wybitni Ukraińcy - z Iwanem Franko na czele - a także Austriacy, Niemcy, Ormianie i Grecy. Dla Polaków jest to miejsce wyjątkowej świętości, jako że spoczywają tu uczestnicy wszystkich polskich zrywów narodowych. Cmentarz Żelaznej Kompanii to część, w której pochowani są powstańcy listopadowi, w oddzielnej kwaterze natomiast - styczniowi. Miejscem szczególnym jest kwatera Orląt Lwowskich - cmentarz Obrońców Lwowa, którego odbudowa rzuciła cień na polsko-ukraińskie stosunki i do dziś pozostaje kwestią nierozwiązaną.

Dzięki zróżnicowaniu kulturowemu i etnicznemu mieszkańców Lwowa, jest on jednym z najbogatszych pod względem architektonicznym miast na terenie współczesnej Ukrainy. Mozaika kulturowa znajduje bowiem odzwierciedlenie w sferze rozwoju urbanistyczno architektonicznego miasta. Zabytki lwowskie reprezentują najrozmaitsze epoki i trendy artystyczne - od pozostałości z czasów staroruskich do nowoczesnych budowli, od gotyku po sowiecki socrealizm. Szczególną rolę w kształtowaniu się przestrzennego i architektonicznego oblicza Lwowa odegrał wiek XIX. W przypadku Lwowa - stolicy Galicji - architektura epoki historyzmu, secesji i modernizmu nie tylko determinuje współczesny obraz miasta, ale stanowi o jego wartości i miejscu na mapie Europy Środkowej. Lwowska architektura XIX wieku jest odbiciem różnych trendów artystycznych epoki oraz świadectwem funkcji miasta (znacząca rola Wiednia w kształtowaniu oblicza estetycznego miasta - stolicy Galicji). Dzięki rozkwitowi własnej uczelni, Politechniki, na przełomie XIX i XX wieku, Lwów stworzył własny, nadający miastu specyficzny klimat, styl architektury. Szczególnym miejscem pod względem bogactwa zabudowy historycznej jest serce Lwowa - średniowieczne śródmieście z rynkiem i przyległymi do niego ulicami. Obszar ten wraz z terenem dawnego grodu Lwa u podnóża Wysokiego Zamku stanowi Państwowy Rezerwat Historyczno-Architektoniczny (utworzony w 1975 roku). Ponadto stary Lwów został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

 

Nauka, kultura Lwowa

Lwów spełnia również funkcję ośrodka nauki i kultury oraz miasta uniwersyteckiego, dzięki czemu przyciąga młode osoby chcące kształcić się na lwowskich wyższych uczelniach. Wśród nich wymienić można: Uniwersytet im. Iwana Franki i Politechnikę, wokół których powstało znakomite polskie środowisko naukowe; Akademię Medyczną czy Akademię Sztuk Pięknych.

Historia Uniwersytetu Lwowskiego sięga XVII wieku, lecz jego utworzenie datowane jest na 1784 rok, gdy połączono Kolegium Medyczne, Kolegium Teologii Katolickiej i szkołę średnią w jedną instytucję. Uniwersytet powstał jako uczelnia niemiecka, stopniowa polonizacja nastąpiła dopiero w latach 70-tych XIX wieku. Przed I wojna światową uzyskał znaczącą pozycję w dziedzinie nauk humanistycznych. W II Rzeczypospolitej (Uniwersytet Jana Kazimierza) odgrywał znaczącą rolę jako ośrodek badań języków i kultur wschodniosłowiańskich. Podczas okupacji radzieckiej uniwersytet został przekształcony w uczelnię ukraińską - Państwowy Uniwersytet Ukraiński im. I. Franki. Mieści się on w dawnej siedzibie Sejmu Galicyjskiego. Gmach, łączący w sobie elementy neorenesansu, neobaroku i klasycyzmu, utrzymany jest w stylu wiedeńskim. Przed budynkiem stoi pomnik wychowanka i patrona uczelni - Iwana Franki.

Politechnika Lwowska, powstała w 1872 roku z przekształcenia Akademii Technicznej, była w okresie II RP pierwszorzędną uczelnią w kraju. Monumentalny gmach siedziby zaprojektowany przez Juliana Zachariewicza to przykład wpływu architektury wiedeńskiej na urbanizację Lwowa. Jest on bowiem utrzymany w stylu wiedeńskiego historyzmu - korzysta z osiągnięć renesansu i baroku.

 

Komunikacja we Lwowie

Jedną z podstawowych funkcji dużego miasta, jaką spełnia ze względu na swoje położenie Lwów, jest komunikacja. Przez miasto przebiegają bowiem odwieczne szlaki komunikacyjne: jak choćby droga z Europy Zachodniej do Kijowa - dawnej metropolii ruskiej a dziś stolicy niepodległej Ukrainy. Innym szlakiem przebiegającym przez Lwów jest trasa łącząca niegdyś północne regiony Imperium Rosyjskiego z południem Europy. W okresie gdy Lwów wraz z Lodomerią znajdował się w obrębie państwa Austro-Węgierskiego istotnym szlakiem komunikacyjnym była trasa kolejowa biegnąca ze Lwowa na południowy-zachód przez Zagórz do Budapesztu i Wiednia. Korzystne usytuowanie miasta, a także pełnienie przez miasto funkcji administracyjnych (m. in. miasto wojewódzkie, stolica Galicji) miało ogromny wpływ na jego rozwój.

dworzecNajważniejszym punktem komunikacyjnym we Lwowie jest Dworzec kolejowy. Dzięki połączeniom kolejowym Lwów posiada bezpośrednie połączenie z wieloma miastami europejskimi (Berlin, Budapeszt, Belgrad) oraz azjatyckimi (nawet z oddalonym o kilkanaście tys. kilometrów Władywostokiem).

Dworzec kolejowy jest dumą miasta, stanowi bowiem wielkie osiągnięcie sztuki inżynieryjnej początku XX wieku. Okazały gmach, zaprojektowany przez W. Sadłowskiego łączy styl wiedeńskiego historyzmu z rozwiązaniami secesyjnymi. Wejście do budynku, który został niedawno odnowiony, zdobią alegoryczne rzeźby (P. Wójtowicza), a nisze wewnątrz - rzeźby A. Popiela. Lwowski dworzec był jednym z najpiękniejszych w owym czasie - przełomu wieków - w Europie.

Nieopodal budynku Dworca Głównego znajduje się dworzec podmiejski. Spełnia on zadania lokalne, pociągi kursujące z niego (tzw. elektriczki) dojeżdżają do miejscowości znajdujących się tylko i wyłącznie na Zachodniej Ukrainie. Dzięki w miarę rozbudowanej sieci kolejowej pokrywającej Zachodnią Ukrainę (jest to pozostałość panowania Austro-Węgierskiego) ludność zamieszkująca okolice Lwowa korzysta z lokalnych połączeń kolejowych by dostać się do miasta. Szacuje się, że codziennie do Lwowa dojeżdża do pracy ok. 200 tyś osób.

Jeśli chodzi o międzymiastową komunikację autobusową to należy wspomnieć, że głównym dworcem autobusowym jest Dworzec Stryjski znajdujących się na południowych obrzeżach miasta. Stamtąd kursują autobusy na trasach lokalnych oraz międzynarodowych. Należy zwrócić uwagę na fakt, że w związku z dużymi odległościami pomiędzy miastami Ukrainy oraz byłego ZSRR międzymiastowa komunikacja autobusowa jest mniej popularna i ma znaczenie przede wszystkim lokalne.

Do czasu upadku Związku Radzieckiego popularnymi środkami transportu międzymiastowego były samoloty. Niskie ceny biletów lotniczych powodowały, że sieć połączeń lotniczych na terenie byłego ZSRR była dobrze rozwinięta. Obecnie na Ukrainie podróż samolotem stała się luksusem. Na przedmieściach Lwowa znajduje się międzynarodowy port lotniczy obsługujący połączenia z miastami Ukrainy, Rosji oraz innych miast Europejskich.

W prawie milionowym mieście bardzo ważną rolę spełnia komunikacja miejska. Po Lwowie kursują tramwaje, autobusy, trolejbusy oraz mikrobusy. Sieć tramwajowa jest słabo rozwinięta. Ciekawostką jest nienormatywna - wąska szerokość torów, która w połączeniu ze złym stanem torowisk i taboru sprawia, że transport szynowy jest powolny i mało komfortowy. Również sieć trakcji trolejbusowych jest uboga. Trolejbusy kursują przede wszystkim po nowoczesnych osiedlach. Autobusy miejskie także obsługują pasażerów z oddalonych osiedli i obrzeży.

Najpopularniejszym środkiem transportu publicznego we Lwowie, podobnie jak w większości miast byłego ZSRR stały się mikrobusy (popularne marszrutki). W mieście istnieje kilkadziesiąt linii, po których regularnie i z dużą częstotliwością kursują busy. W przeciwieństwie do pozostałych środków transportu publicznego mikrobusy docierają do niemal każdego zakątka miasta.

Prywatny transport kołowy jest rozpowszechniony we Lwowie. Jednak dużym utrudnieniem w komunikacji samochodowej jest zły stan dróg, a także specyficzny dla starych miast układ ulic w centrum miasta powodujący korki, zwłaszcza przy sporej ilości mikrobusów poruszających się w obrębie najbardziej popularnych regionów miasta.

Lwów jest miastem o ogromnym, zarówno historycznym jak i współczesnym, znaczeniu. Pod względem architektonicznego bogactwa jest prawdziwą perłą Europy, niejednokrotnie określany jest mianem "Paryża Wschodu". Mozaika kulturowa i etniczna na przestrzeni dziejów kształtowała rozwój przestrzenny miasta, wpływała na funkcje przez nie spełniane. Do dziś Lwów jest ośrodkiem wielu barwnych kultur i miastem o przebogatym folklorze. Ponad wszystko jest miastem niepowtarzalnym i fascynującym, naszym miejscem utraconym, które aby poznać, należy zobaczyć na własne oczy i poczuć własnym sercem.

 

Autorka: Lili

Zdjęcia: kaplica Boimów i Cmentarz Orląt - Ewa Golecka, pozostałe autor

 

Bibliografia:

1. Architektura Lwowa XIX wieku, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 1997 
2. Chanas R., Czerwiński J., Lwów, Wrocław 1992 
3. Czabanowska-Wróbel A., Dwa miasta. Kraków i Lwów w epoce Młodej Polski, Cracovia Leopolis, 13/1998 
4. Dylewski A., Ukraina, Część zachodnia, Kijów i Krym, Wydawnictwo Pascal 2001 
5. Janicki J., Ni ma jak Lwów...Krótki przewodnik po Lwowie Warszawa 1990 
6. Ostrowski J. K., Lwów. Dzieje i sztuka, Kraków 1997 
7. Strojny A., Lwów. Miasto Wschodu i Zachodu 
8. Szolginia W., Tamten Lwów. Oblicze miasta, Wrocław 1992 
9. http://www.kresy.cc.pl 
10. http://miastolwa.republika.pl/ 
11. http://lwow.host.sk 
12. http://free.of.pl

 


 

Historia Lwowa

Lwów został założony w 1256 roku przez księcia Daniela Halickiego, nazwany Lwowem na cześć jego syna Lwa. Pierwotnie był to gród warowny strzegący Rusi Halicko-Wołyńskiej od stale grożących najazdów ze strony Złotej Ordy. Z czasem, z uwagi na położenie na szlakach handlowych (do Kijowa, Europy Zachodniej, Morza Bałtyckiego i Czarnego) stał się ważnym ośrodkiem politycznym i gospodarczym księstwa. Usytuowanie oraz zasoby naturalne kusiły i wabiły cudzoziemców: Tatarów, Niemców, Węgrów, Polaków, Litwinów, Austriaków i Szwedów. Na przestrzeni wieków docierali oni do miasta ze swoją kulturą, tradycją oraz religią; stąd w architekturze Lwowa ta rozmaitość: gotyk i barok, renesans i styl romański, rokoko i empire, eklektyka nowoczesna i konstruktywizm. 

W 1349 w wyniku zbrojnej wyprawy Kazimierza Wielkiego przeciwko Rusi Halicko-Wołyńskiej Lwów wraz z Haliczem, Chełmem, Brześciem i Włodzimierzem został włączony do Polski. W 1356 otrzymał prawo magdeburskie i nieco później przywilej korzystania z dwutygodniowego prawa składu, co dało miastu zdecydowanie uprzywilejowaną pozycję w handlu czarnomorskim. Prawo magdeburskie zapewniało prawa obywatelskie i samorządowe mieszczan. Uzyskując prawo magdeburskie Lwów pozbył się uzależnienia od administracji królewskiej, podporządkowując się odtąd bezpośrednio królowi; władzę samego króla reprezentował w mieście wójt.

W XVI w. uzyskał uprawnienia wystawiania swoich delegatów na sejm.
W 1658 otrzymał prawa szlacheckie, co oznaczało, że nobilitowani mieszczanie mogli dalej wykonywać swój zawód bez obawy utraty szlachectwa. Miasto szybko rozwijało się i pod koniec XVI w. stało się jednym z najbogatszych w Rzeczpospolitej. We Lwowie obok Polaków, Rusinów i Żydów mieszkało wielu Ormian, z reguły niemal całkowicie spolonizowanych, zajmujących się głównie handlem. W 1661 powstała Akademia Lwowska.

Ufortyfikowany został za czasów Kazimierza Wielkiego i od początku był ważną w skali kraju twierdzą wschodniego pogranicza. Wielokrotnie, bezskutecznie oblegany przez Turków, Tatarów i Kozaków podczas kolejnych wojen toczonych przez Polskę, nie poddał się Szwedom podczas "potopu". Zdobyty dopiero w 1704, podczas wojny północnej, przez króla szwedzkiego Karola XII.

Po I rozbiorze Polski (1772) Lwów stał się ośrodkiem administracyjnym austriackiego Królestwa Galicji, i Lodomerii. Pomimo wprowadzenia austriackiego prawodawstwa, języka niemieckiego jako urzędowego, obsadzania ważniejszych stanowisk przez Austriaków i Czechów, Lwów pozostał ośrodkiem polskości.
Po III rozbiorze Polski, w latach 1795-1799, działał tu m.in. teatr Bogusławskiego, od 1815 stały teatr polski, od 1817 Zakład Narodowy im. Ossolińskich, prowadziło żywą działalność prężne środowisko literackie, wychodziła polska prasa. Podobną, względną swobodą działalności o charakterze narodowym cieszyła się ludność miasta pochodzenia ukraińskiego.

Polityka germanizacyjna władz administracyjnych spotykała się z silnym oporem mieszkańców Lwowa, którzy m.in. w 1848 wystosowali adres do cesarza, w którym domagali się równości wobec prawa, swobody słowa, utworzenia Sejmu Krajowego, spolszczenia szkół i urzędów. Pod apelem podpisało się także wielu mieszkańców miasta pochodzenia ukraińskiego.

W niemal dwadzieścia lat później rząd austriacki spełnił większość zgłaszanych postulatów, przyznając Galicji autonomię (1867), co pozwoliło na wprowadzenie języka polskiego jako urzędowego oraz na nieskrępowany rozwój polskich instytucji i organizacji kulturalnych.
Od chwili zaborów we Lwowie powstawały organizacje niepodległościowe, m.in. Centralizacja Lwowska (1796), niepodległościowe związki i organizacje studenckie (1817-1823), Rada Narodowa (1848) mająca kierować powstaniem w Galicji. Konspiracyjny Związek Walki Czynnej (1908), Związek Strzelecki kierowany przez W. Sikorskiego. W Lwowie powstało szereg partii politycznych, m.in. Towarzystwo Narodowo-Demokratyczne z F. Smolką na czele (1866), galicyjska Polska Partia Socjaldemokratyczna z I. Daszyńskim (1892).

Podczas I wojny światowej, we wrześniu 1914, wojska carskie zajęły miasto, w czerwcu 1915 Lwów został odbity przez Austriaków. Po upadku monarchii austro-węgierskiej rozpętały się zaciekłe walki Polaków z Ukraińcami o przejęcie władzy w mieście. Rada Najwyższa w Paryżu wyraziła zgodę na okupowanie Lwowa przez wojska polskie i tymczasową administrację polską.

W czasie wojny polsko-bolszewickiej (1920) Lwowa broniła 6 armia generała W. Iwaszkiewicza wspomagana przez dywizję ukraińską. W okresie międzywojennym siedziba władz wojewódzkich, ważny ośrodek gospodarczy i naukowo-kulturalny.
Po wybuchu II wojny światowej, 22 IX 1939 zajęty przez Armię Czerwoną. W wyniku sfałszowanych wyborów przeprowadzonych 22 X 1939 Lwów wraz z polską częścią Ukrainy i Białorusi znalazł się w granicach Związku Radzieckiego. Władze radzieckie prowadziły politykę prześladowania polskich mieszkańców miasta. Po agresji niemieckiej na ZSRR włączony do Generalnego Gubernatorstwa jako siedziba dystryktu.

27 VII 1944 zajęty przez oddziały Armii Czerwonej, znalazł się w granicach ZSRR na mocy układów zawartych w czasie i po zakończeniu II wojny światowej przez przedstawicieli wielkich mocarstw. 

Od 24-go sierpnia 1991 Lwów znajduje się w granicach Ukrainy.


Tekst pochodzi z Encyklopedii WIEM, uzupełniony został danymi z: Encyklopedii PWN oraz informacjami własnymi 


Noclegi we Lwowie

W związku z ogromną liczbą polskich turystów, którzy każdego roku przybywają do Lwowa, miasto powoli przystosowuje się do pełnienia roli ośrodka turystycznego. Co za tym idzie - stale poszerza się baza noclegowa we Lwowie, a informacje o noclegach stają się powszechnie dostępne. Oprócz standardowych form zakwaterowania, jak hotele, hostele, pensjonaty, czy akademiki we Lwowie, podobnie jak w innych miastach Ukrainy, zwykli mieszkańcy oferują nocleg w swoich prywatnych mieszkaniach. W okolicach dworców bez problemu można natknąć się na "Babuszkę", która za niewielkie sumy oferuje wynajem pokoju luba nawet całego mieszkania. W związku z faktem, iż starsze osoby najczęściej płynnie mówią po polsku wynajmując mieszkanie u "babuszki" możemy liczyć na bezproblemowy kontakt i ciepłą atmosferę (co nie znaczy, że u osób nie-polskojęzycznych tak nie jest). Osoby starsze często mieszkają w centrum miasta, więc może się okazać, że zamieszkamy np. w jednej z kamienic na Rynku.

 

Ceny noclegów we Lwowie:

Noclegi we Lwowie regularnie drożeją. A koszt zakwaterowania zależy w dużej mierze od miejsca i formy jaką wybraliśmy zatrzymując się we Lwowie. Nocleg u "Babuszki" kosztuje od 2-3$ (z reguły podawana na początku kwota jest znacznie wyższa). W zależności od komfortu i lokalizacji mieszkania cena może odpowiednio rosnąć, lecz moim zdaniem płacenie powyżej 5$ jest przesadą. Trzeba mieć także na uwadze fakt, iż w większości prywatnych mieszakń we Lwowie przez większą część dnia brakuje wody!

Z tego ostatniego powodu wiele osób decyduje się na nocleg w hotelu, gdzie z reguły jest częściej bieżąca woda. Ceny lwowskich hoteli są bardzo zróżnicowane. Najtańsze zaczynają się od kilkunastu dolarów, a najdroższe to koszt rzędu nawet powyżej 100$ od osoby.

Jeśli mamy taką możliwość warto zastanowić się nad zakwaterowaniem w jednym z lwowskich akademików. Są one z reguły dobrze zlokalizowane, wyremontowane, zaś ceny znacznie niższe niż w hotelu.

 

Adresy lwowskich noclegów:

Teraz o tym co najważniejsze: czyli tzw. "namiary". Nie zamierzam tutaj podawać adresów osób prywatnych, które trudnią się wynajmowaniem pokoi, gdyż nie posiadam ich zgody na to. Zresztą nie jest problemem znalezienie "Babuszki" w okolicach dworca autobusowego lub kolejowego (choć na autobusowym jest mniej osób przez co poszukiwania są łatwiejsze). Często wystarczy się przejść po Rynku w okolicach Towarzystwa Polskiego, by ktoś zaczepił i zaproponował nocleg. W ostateczności pozostaje spytanie kogoś na ulicy.

Hotele. Obowiązuje zasada: im więcej jest informacji o danej placówce w Internecie - tym droższe są tam noclegi. Na stronach popularnych wyszukiwarek nclegów znajduje się mnóstwo ofert ze Lwowa. Dosyć częstym miejscem zakwaterowania dla polskich turystów jest Hotel "Lwów", znajdujący się w samym centrum miasta. Ceny są tam niezbyt wygórowane, lecz warunki nienajlepsze.
Dla wielu osób ciekawą propozycją niedrogiego noclegu pozostaje Hotel Arena, który znajduje się na tyłach Cyrku (ul. Horodecka, między dworcem kolejowym a Operą). Ceny są tam niskie, lecz warunki są raczej kiepskie. W dodatku spanie utrudniają, wydobywające się z zabudowań cyrku odgłosy dzikich zwierząt.

 

 

 
 

Pomóż nam ulepszyć stronę!

  • Widzisz nieaktualne dane na stronie?
  • Możesz uzupełnić treść artykułów?
  • Chcesz opublikować własny artykuł?

 

Skontaktuj się z nami!

mapa rosja, ukraina

 
Copyright © 2001 - 2016 RosjaPL.info
 
Wszystkie prawa zastrzeżone!