Reforma emerytalna w Rosji
Zobacz również: Gospodarka Rosji - spis treści
Zobacz również: Reformy polityczne i socjalne 2000-2004
UWAGA! Kopiowanie tego tekstu w całości lub w fragmentach bez zgody autora jest kategorycznie zabronione. Powyższe działanie narusza ustawę o prawie autorskim i podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Ponadto przepisywanie tekstu do swoich prac jest nie tylko nieuczciwe, ale także łatwo wykrywalne (systemy typu plagiat). Nie akceptujemy oszustów. W uzasadnionych przypadkach może zostać wyrażona zgoda na przedruk ninijeszego tekstu. W tym celu proszę zwracać się do autora.
Aby ograniczyć nieuczciwe wykorzystywanie tego tekstu wszelkie przypisy zostały celowo usunięte. Z bibliografią pracy można zapoznać się pod tym adresem.
Jeśli chcesz się powołać w swojej pracy na poniższy tekst - pamiętaj by umieścić odpowiednie przypisy.
Reforma emerytalna w Rosji
--- NIE KRADNIJ! --- Tekst ze strony Rosjapl.info
Główną przyczyną i impulsem do przeprowadzenia reformy systemu emerytalnego były zjawiska demograficzne. Od 1992 r., kiedy to zanotowano największą liczbę Rosjan w historii, notuje się systematyczny spadek tego wskaźnika. Przez lata 1992-2002 Rosji ubyło prawie 5 mln mieszkańców. Dlatego też demografowie zaliczają okres ostatniego dziesięciolecia XX w. jako jeden z czterech największych spadków liczebności Rosjan w historii XX w. Co istotne, współczesny kryzys demograficzny w przeciwieństwie do poprzednich został wywołany przez czynniki sfery socjalnej. Ponadto prognozy przewidują dalsze zmniejszanie się liczebności obywateli rosyjskich, których w 2050 r. ma być około 100 mln. Hamowanie tej negatywnej tendencji odbywa się nie poprzez wzrost liczby urodzin, a poprzez wydłużenie się przeciętnej długości życia Rosjan. Dlatego też znacznej zmianie ulega struktura wiekowa społeczeństwa. Z każdym rokiem procent osób w wieku emerytalnym będzie wzrastać i wyniesie około 30% w 2050 r. co w porównaniu z 18% w 1989 r. jest pokaźną zmianą.
Inną przyczyną reformy była nieefektywność dotychczasowego systemu emerytalnego. Świadczenia emerytalne w Rosji po zmianach ustrojowych nie zostały dostosowane do obowiązujących standardów i pozostały na bardzo niskim poziomie. Świadczą o tym liczby: w 2000 r. emeryci stanowili aż 40% ogółu osób żyjących poniżej minimum socjalnego. Trudno dziwić się takiej sytuacji, skoro średnia emerytura oscyluje wokół poziomu minimum socjalnego zaś przeciętne świadczenie emerytalne stanowi w Rosji ok. 30% przeciętnej pensji, co jest wynikiem bardzo słabym.
Pierwsze koncepcje całościowej reformy emerytalnej w Rosji pojawiały się jeszcze latach 90-tych, lecz były one nieefektywne i często dotyczyły zwiększenia świadczeń wypłacanych przez państwo kosztem podnoszenia podatków i składek. Przełom nastąpił w 2001 r. gdy doszło do sformułowania podstawowych zasad reformy. Autorami nowej koncepcji były Ministerstwo Pracy oraz Rosyjski Fundusz Emerytalny. Głównym założeniem zmian miało być przejście od systemu, w którym emerytury wypłacane są z pieniędzy pochodzących ze składek obecnie pracujących osób, do systemu mieszanego, zakładającego wykorzystywanie środków zgromadzonych wcześniej przez daną osobę. Reforma rozpoczęła się w 2002 r., a początek jej dało wprowadzenie pakietu ustaw federalnych. Czas transformacji systemu ustalono na 20 lat. Wraz z rozpoczęciem reformy utworzono w Rosji tzw. II filar, w którym gromadzone są częściowo środki z podatku socjalnego. Reformą objęte zostały osoby urodzone po 1967 r. Połowa z płaconego przez pracowników podatku socjalnego przeznaczana jest na wypłatę tzw. emerytur bazowych, zaś pozostałe pieniądze przelewane są na II filar, którymi zarządza Wnieszekonombank. Początkowo na indywidualne konta inwestycyjne, odprowadzane jest tylko 2% podatku socjalnego, lecz z czasem wartość ta ma się zwiększać. Tak więc zakładanym efektem reformy jest ścisłe uzależnienie wysokości przyszłych emerytur od wysokości zarobków danej osoby oraz efektywności zarządzania zgromadzonymi środkami na koncie emerytalnym.
W chwili obecnej reforma emerytalna jest w początkowym stadium i mówić o jej efektach jeszcze nie można. Wiele wskazuje na to, że wprowadzenie zmian zostanie opóźnione i początek masowego przekazywania składek prywatnym funduszom emerytalnym zostanie odroczone. Winę za taki stan rzeczy ponosi brak niektórych regulacji prawnych. W chwili obecnej szacuje się, że około 90% składek zarządzanych jest przez bank państwowy, gdyż pracownicy nie podpisali jeszcze odpowiednich umów z funduszami. Należy zaznaczyć, że powodzenie reformy będzie w dużym stopniu zależało od kondycji rosyjskiej gospodarki, gdyż znaczna część składek ma być obligatoryjnie inwestowana w krajowe papiery wartościowe.
Autor: Łukasz Szul, wiosna 2005
